خشم یک واکنش در مقابل بر آورده نشدن توقعات و انتظارات و خواسته های مشخص است. خشم خود را به شکل های متفاوت مانند داد و فریاد و پریدن به کسی و یا مثل قهرهای ترش رویانه و در خود فرو رفتن و صحبت نکردن با دیگران نشان میدهد. خشم یک عادت و انتخاب است. بچه کوچکی که در مقابل فریاد او والدین تسلیم میشوند و انچه را او میخواهد به او میدهند باعث تشویق خشم او میشوند. کودک یاد میگریدکه برای بدست آوردن خواسته هایش میتواند فریاد بزند، خشمگین شود و یا قهر کند. این چیزی است که از بچگی به او یاد داده شده و با او رشد کرده است.
ما باید به کودک خود آموزش دهیم که در مقابل برآورده شدن خواسته هایشان، جوابشان خشم نباشد. زمانی که برای بدست آوردن چیزی خشمگین میشود و یا فریاد میکند ما باید بی تفاوتی نشان دهیم و کاملا منطقی با او صحبت کنیم. نباید او را بابت گریه و فریاد دعوا کنیم باید به او بگوییم هر وقت گریه و فریاد شما تمام شد میتوانیم در این باره با هم گفتگو کنیم. کودک باید بیاموزد که با گریه وفریاد چیزی را بدست نمی آورد.
عصبانیت و خشم باعث ترشح آدرنالین در خون میشود که سم است و این باعث بالا رفتن فشارخون و ضربان قلب شده، باعث افزایش اسید معده میشود. کبد برای دفع سموم باید بیشتر فعالیت نماید و این نیز روی کبد تاثیر منفی میگذارد.
برای کنترل خشم به مدت 15 ثانیه خود را کنترل نمایید و خشم خود را نگه دارید و آب خنکی میل نمایید که مقداری سیستم بدن شما را خنک نماید. بعد سعی کنید که با خودتان صحبت کنید و خودتان را با اتفاقی که در حال وقوع میباشد آگاه نمایید. در زمان خشم انسان آگاهی خود را از دست میدهد. تصمیم گیری درست را از دست میدهد. خیلی ها بعد از اینکه خشمگین میشوند بلافاصله پشیمان میشوند و فکر میکنند که چقدر اشتباه کرده اند و ای کاش خشمگین نمی شدند. سعی کنید که به خودتان اجازه کنترل شرایط و کنترل خشم را بدهید و آگاهانه عمل کنید. با تکرار قدرت کنترل خشم در فرد بیشتر میشود. در صورتی که خود به تنهایی قادر به انجام این کار نبودید حتما با یک مشاور تماس بگیرید.